Objawy - histeria

Histeria

objawy.org.pl




Histeria- informacje ogólne

Histeria z medycznego punktu widzenia jest nerwicą. Na ten czas w psychologii rozpatruje się osobowość histeryczną, której główną cechą jest zmienność nastrojów, niedojrzałość emocjonalna.

Histerią nazywamy zaburzenie równowagi nerwowej będące powodem urazu psychicznego lub przeciążenia układu nerwowego. Cechą charakteryzującą tę chorobę jest brak objawów psychotycznych, takich jak halucynacje bądź urojenia. Zaobserwować w niej można tylko symptomy nerwicowe, wynikające z wewnętrznych właściwości człowieka. Sprawia to, iż chory reaguje w sposób inny od powszechnie przyjętego. Histerycy silnie przeżywają to co zdrowi ludzie przyjmują spokojnie.

Do symptomów cielesnych histerii zaliczamy:

  • bóle występujące w jamie brzusznej,

  • kołatanie i zaburzenia akcji serca,

  • uczucie kuli w gardle,

  • zaburzenia miesiączkowe u kobiet.

Natomiast do objawów wegetatywnych zaliczane są:

  • wymioty,

  • czkawka,

  • zawroty głowy,

  • problemy z oddawaniem moczu,

  • wybroczyny w różnych miejscach ciała.

Czasami mogą pojawiać się znieczulenia a innymi razy przeczulice, które w żaden sposób nie pokrywają się z unerwieniem anatomicznym. Wszystkie oznaki cechowane są ogromną zmiennością a zależne są od wpływów otoczenia. Tak nagle jak powstają,  mogą ustąpić.

Objawami neurologicznymi mogącymi wystąpić w przebiegu tej choroby są:

  • napady drgawkowe,

  • ślepota,

  • niemota i głuchota,

  • zaburzenia chodzenia i stania,

  • brak koordynacji ruchowej,

  • porażenia połowicze.

 

Przyczyny powstania histerii, tak jak pozostałych nerwic, do końca nie zostały poznane. Na jej pojawienie się mogą wpłynąć predyspozycje neurologiczne i charakterologiczne oraz okoliczności zewnętrzne.

Pojęcie ,,histeria” stworzył Hipokrates. Uważał on że przyczyną owej dolegliwości jest wędrowanie macicy w ciele kobiety. Dlatego też do XVII wieku przypisywano ją tylko kobietom. Freud zauważał w postępowaniach histerycznych reakcje i konflikty seksualne datujące na okres dzieciństwa, które były wypierane ze świadomości oraz tłumione. Pawłow natomiast połączył zaburzenia histeryczne z wyodrębnionym przez niego typem osobowości. Powstała też teoria że powodem tego stanu chorobowego jest nadpobudliwość układu nerwowego, głównie wegetatywnego.

Współczesne badania potwierdzają teorie, że duży wpływ na powstawanie histerii mają pierwsze lata życia dziecka. Kształtuje się wtedy jego charakter oraz ukazują się pierwsze szablony postępowania. Wtedy właśnie mogą zaistnieć zalążki nerwic, w tym także histerii. Większość lekarzy jest zdania, że podłożem histerii, jest lęk oraz metody obrony przed nim. Brak ciepła w dzieciństwie, nerwowi rodzice, zazdrość oraz rywalizacja mają również swoje oddziaływanie na kształtowanie się histerycznych zachowań. Zachowania te nie zawsze są prawidłowo zdiagnozowane. Bardzo często histeria dziecka jest uważana za typowy napad złości lub złego humoru, za co zwykle dziecko jest karcone.

 


Pozostałe tematy: